Deze week maak ik nader kennis met het fenomeen 'Guest Lecture'. Het recept is simpel: Je nodigt een spreker uit van een andere universiteit of uit de bedrijfswereld, je zet 50 studenten in een te klein lokaal en je laat deze persoon een presentatie geven gedurenden drie dagen.
Op donderdag, vrijdag en zaterdag wordt ons een 'lecture' voorgeschoteld over marktonderzoek. Allemaal heel leuk, denk je dan, maar aangezien ik dit vak vorig jaar al gevolgd heb is het nieuwe er toch wat af. Probleem is dus ook dat deze aardige man (die helemaal uit Cambridge is gekomen) een cursus geeft in drie dagen, waarvoor hij normaal 12 weken voor gebruikt.
Bijkomend probleem is dat de gewone lessen gewoon verder gaan en daar bovenop zit ik nu ook in de les, voor de verandering een andere guest lecture. Deze gaat gelukkig over een iets onbekender onderwerp: global warming and influence on the world economy.
Voor de mensen die nu raar kijken: laptops zijn hier toegestaan in de les, dus als het onderwerp je niet bevalt, kan je altijd wat leukers doen...
Ik heb nog geen idee waarover de volgende post zal gaan, maar ik hoop over een iets leuker onderwerp!
vrijdag 26 oktober 2007
dinsdag 23 oktober 2007
team building
Het is weer tijd voor een verslagje zou ik zo denken...
Dit weekend (van vrijdagmiddag tot zondag namiddag) was er een team building weekend. Voor ons was dat verplicht, maar je krijgt er ook 2 studiepunten voor, dus zo erg was dat allemaal niet...
Eerste probleem: het weer! In de loop van de week vernam ik dat het wel eens zou kunnen sneeuwen in het weekend. De jeugdherberg waar we naartoe trokken ligt op 1100m hoogte en de temperaturen voor het weekend zouden overdag rond -4° schommelen, gezellig dus als je weet dat je helemaal geen kleren en schoenen mee hebt naar hier waarmee je lang in de sneeuw kan wandelen. Ik dus op zoek naar extra kledij
en schoenen, maar vooral ook een trekkersrugzuk. Schoenen heb ik gekocht voor 10 euro, een fleece en een extra heb ik ook gekocht en met een beetje geluk heb ik een trekkersrugzak mogen lenen van een Belgisch meisje die hier al enkele jaren studeert.
en schoenen, maar vooral ook een trekkersrugzuk. Schoenen heb ik gekocht voor 10 euro, een fleece en een extra heb ik ook gekocht en met een beetje geluk heb ik een trekkersrugzak mogen lenen van een Belgisch meisje die hier al enkele jaren studeert. Op vrijdagmiddag gingen we dan met z'n allen de bus op, per groep. De groepen waren vooraf bepaald door het lot. Ik zat in een groep met daarin ook nog een Nederlander. De laatste 7km naar de jeugdherberg moesten te voet worden afgelegd (dat hing af van groep te groep). Wij werden gedropt op een hoogte van 800m, nog 300m te klimmen dus. Ondertussen kwamen de eerste sneeuwvlokken naar beneden.
De tocht was aangenaam, ondanks de koude. Je leert mekaar onmiddellijk beter kennen. 's avonds was er dan nog een korte introductie en dan waren we vrij. Na een korte zwempartij (in het buitenzwembad :D ) hebben we ons in de bar genesteld. Al snel kwam Carlien (1 v d Belgen)
op het idee om een drankspelletje te spelen. De avond ging zo snel voorbij, de nacht jammergenoeg ook...
op het idee om een drankspelletje te spelen. De avond ging zo snel voorbij, de nacht jammergenoeg ook...De volgende ochtend uit bed met een licht gevoel van misselijkheid, maar toch klaar voor een hele dag van activiteiten. Na de eerste opdracht voelde ik al dat we een goed team hadden: allemaal competitief en winnaarstypes. Er waren ook geen problemen bij ons, in tegenstelling tot in enkele andere groepen. Om alle opdrachten hier uit te leggen heb ik te weinig plaats, maar alles was best wel leuk en uitdagend. 

's avonds waren we weer vrij. Na het bekijken van de finale van het WK Rugby zijn we maar weer naar de bar getrokken, waar het ondertussen bekende drankspelletje weer op ons wachtte.
Na alweer een korte nacht, maakte we ons op voor een ochtend van evaluatie en feedback. Uiteindelijk bleken wij één van de beste groepen. Niet alleen mbt. tot de opdrachten, maar ook qua groepssfeer en organisatie.
Na het opruimen van de kamers keerden we moe maar tevreden terug richting Deggendorf. Daar was jammergenoeg geen sneeuw te bespeuren, maar alleen regen.
Best wel een leuke manier om je weekend door te brengen, nieuwe mensen te leren kennen en je goed te amuseren!
dinsdag 16 oktober 2007
mountainbike
Het vorige verslagje dateert van een weekje geleden, maar gaat over het 'oktoberfest'. Al twee weken geen echt nieuws meer dus... Daarom dus een nieuw verslagje over de voorbije weken.
Na Oktoberfest is het echte schoolleven hier begonnen. Naar de lessen gaan, feestjes 's avonds, katers 's morgens maar toch naar de les gaan. Niks anders dan in Gent dus, behalve dan dat alles zich hier afspeelt in een meer internationale omgeving.
Zondag zijn we met een groepje studenten van hier in het 'Wohnheim' naar Elypso geweest. Dat is een Duitse versie van een subtropisch zwembad. Echt plezant om het weekend zo door te brengen. Resultaat was wel een hoop blauwe plekken en een lelijke wonde aan m'n elleboog. Dat komt er namelijk van als je met 8 mensen tegelijk van een glijbaan gaat...
Maandag dan weer een dagje school, maar vandaag had ik weer een dagje vrij. Ideaal dus om er voor de tweede maal op uit te gaan om te mountainbiken.
Het weer blijft hier supermooi, maar wel koud (zeker in de schaduw en in hetbos). Het parcours dat ik afgelegd heb was normaal zo'n 30 km lang, maar door enige omwegjes (lees: verkeerd rijden) schat ik dat ik ongeveer tussen de 35 en de 40 km gedaan heb. Goed voor ongeveer 750 hoogtemeters in totaal. Op de foto's hieronder kan je meegenieten van het prachtige landschap en de mooie uitzichten! Ik hoop dat het weer hier nog enige dagen/weken goed blijft zodat ik nog enkele maal er op uit kan trekken.
Dat was het voorlopig, binnenkort meer!
Na Oktoberfest is het echte schoolleven hier begonnen. Naar de lessen gaan, feestjes 's avonds, katers 's morgens maar toch naar de les gaan. Niks anders dan in Gent dus, behalve dan dat alles zich hier afspeelt in een meer internationale omgeving.
Zondag zijn we met een groepje studenten van hier in het 'Wohnheim' naar Elypso geweest. Dat is een Duitse versie van een subtropisch zwembad. Echt plezant om het weekend zo door te brengen. Resultaat was wel een hoop blauwe plekken en een lelijke wonde aan m'n elleboog. Dat komt er namelijk van als je met 8 mensen tegelijk van een glijbaan gaat...
Maandag dan weer een dagje school, maar vandaag had ik weer een dagje vrij. Ideaal dus om er voor de tweede maal op uit te gaan om te mountainbiken.
Het weer blijft hier supermooi, maar wel koud (zeker in de schaduw en in hetbos). Het parcours dat ik afgelegd heb was normaal zo'n 30 km lang, maar door enige omwegjes (lees: verkeerd rijden) schat ik dat ik ongeveer tussen de 35 en de 40 km gedaan heb. Goed voor ongeveer 750 hoogtemeters in totaal. Op de foto's hieronder kan je meegenieten van het prachtige landschap en de mooie uitzichten! Ik hoop dat het weer hier nog enige dagen/weken goed blijft zodat ik nog enkele maal er op uit kan trekken.Dat was het voorlopig, binnenkort meer!

dinsdag 9 oktober 2007
Oktoberfest
Veel uitleg hoeft deze titel eigenlijk niet, behalve dan dat wij naar het Oktoberfest geweest zijn op 30 september. Juist, dit ‘klein’ feestje begint in september en is jammer genoeg al weer afgelopen. (duurt blijkbaar maar 16 dagen, maar dit jaar zijn wel alle records gesneuveld. Ik vraag met af of mijn komst daar iets mee te maken heeft ;) )
Als je hier studeert (110km van München) moet je wel eens langsgaan op het grootste drank- en eetfestijn ter wereld. Met heel wat andere studenten (iet alleen de internationale) hadden we afgesproken om de trein van 7u40 te nemen richting München. Beetje overdreven denk je misschien, maar niets was minder waar. Bij aankomst in het ‘Hauptbahnhof’ stroomde een grote massa al richting de plaats van feest en vertier. Wij zijn gewoon gevolgd, want we wisten in de verste verte niet waar we heen moesten. Het bleek gelukkig de juiste richting!
Eénmaal echt aangekomen ging we op zoek naar een groepje buitenlandse studenten (vooral Hollanders) die een uur vroeger de trein hadden genomen. Niet echt een makkelijke opdracht, want op zondag werden ongeveer 1 miljoen mensen verwacht op het feestterrein. Met een beetje geluk vonden we ze in de tent van Löwenbrau. Dat werd dus onze kampplaats (om in de Hollandse sfeer te blijven) voor de hele dag.
Het was nog altijd maar 10u45, maar toch bestelden we meteen een Maβ (1 liter bier dus). Er zo kabbelde de dag verder. Na de eerste volgde al snel een tweede. Het praten ging al wat vlotter en overal werden contacten gelegd. Door toeval praatte ik met een Mexicaanse, een Italiaanse en een Zuid-Afrikaanse. De uren gingen jammer genoeg snel.
Na 5 Maβ naderde het einde van ons dagje Oktoberfest. We deden een poging om nog enigszins recht onze weg te zoeken naar het station. Op de trein konden we 2 uurtjes ontnuchteren. Daarna ging ik rustig nog wat drinken (water!) in onze ontspanningsruimte en tegen 23u ging ik slapen. De dag daarna volgde namelijk een lange dag (de eerste dag school en een interview met de lokale televisie!).
Oktoberfest is echt voor herhaling vatbaar. Volgend jaar kom ik terug, dan waarschijnlijk niet meer als student, maar plezant zal het zeker worden!
(Ik kon m’n blog niet bijwerken vorige week, verslag van oktoberfest komt dus beetje laat, maar het is er wel!)
Als je hier studeert (110km van München) moet je wel eens langsgaan op het grootste drank- en eetfestijn ter wereld. Met heel wat andere studenten (iet alleen de internationale) hadden we afgesproken om de trein van 7u40 te nemen richting München. Beetje overdreven denk je misschien, maar niets was minder waar. Bij aankomst in het ‘Hauptbahnhof’ stroomde een grote massa al richting de plaats van feest en vertier. Wij zijn gewoon gevolgd, want we wisten in de verste verte niet waar we heen moesten. Het bleek gelukkig de juiste richting!
Eénmaal echt aangekomen ging we op zoek naar een groepje buitenlandse studenten (vooral Hollanders) die een uur vroeger de trein hadden genomen. Niet echt een makkelijke opdracht, want op zondag werden ongeveer 1 miljoen mensen verwacht op het feestterrein. Met een beetje geluk vonden we ze in de tent van Löwenbrau. Dat werd dus onze kampplaats (om in de Hollandse sfeer te blijven) voor de hele dag.
Het was nog altijd maar 10u45, maar toch bestelden we meteen een Maβ (1 liter bier dus). Er zo kabbelde de dag verder. Na de eerste volgde al snel een tweede. Het praten ging al wat vlotter en overal werden contacten gelegd. Door toeval praatte ik met een Mexicaanse, een Italiaanse en een Zuid-Afrikaanse. De uren gingen jammer genoeg snel.
Na 5 Maβ naderde het einde van ons dagje Oktoberfest. We deden een poging om nog enigszins recht onze weg te zoeken naar het station. Op de trein konden we 2 uurtjes ontnuchteren. Daarna ging ik rustig nog wat drinken (water!) in onze ontspanningsruimte en tegen 23u ging ik slapen. De dag daarna volgde namelijk een lange dag (de eerste dag school en een interview met de lokale televisie!).
Oktoberfest is echt voor herhaling vatbaar. Volgend jaar kom ik terug, dan waarschijnlijk niet meer als student, maar plezant zal het zeker worden!
(Ik kon m’n blog niet bijwerken vorige week, verslag van oktoberfest komt dus beetje laat, maar het is er wel!)
zondag 23 september 2007
lui, luier, Deggendorf
Aangezien deze blog een beetje probeer bij te houden (ondanks een gebrek aan goed werkend internet), komt hier het volgende berichtje!
Raar maar waar: Duitsland is echt zalig. Het weer is hier super, de omgeving blijft verbazen en het gezelschap is ook zeer aangenaam.
Veel heb ik hier eigenlijk nog niet gedaan: behalve dan lang slapen, eten en luieren in stadsparken en alle plaatsen waar weinig lawaai en weinig mensen zijn.
Vandaag ook een paar uur naar 'Deggendorf Beach' geweest. Ongelooflijk maar waar, er is hier iets dat op een strand lijkt. Met dit weer was het daar echt zalig. We hebben ook even in de Donau gezwommen. Het water was proper, maar wel koud.
Morgen gedaan met luieren, dan begint school. Vandaag al een beetje alle papieren zitten bij elkaar leggen, zodat we morgen toch een beetje voorbereid aan het nieuwe avontuur beginnen. Gelukkig beginnen we met een introductieweek om er wat in te komen. Het is van Juni geleden dat ik nog een schoolboek van dicht heb gezien, dat wordt dus wel even wennen.
Veel buitenlanders heb ik eigenlijk nog niet gezien. Belgen zijn hier ook niet dik gezaaid. Met Fanny heb ik mij wel al goe geamuseerd, zo'n zot geval! We hebben echt al veel plezier gehad, dat beloofd voor de volgende vijf maand! (alles waar ik we geschreven heb, heb ik samen met fanny gedaan, want luieren kan ze ook als de beste, ik heb het van haar geleerd ;) )
dat was het voor nu. We gaan nu iets eten en dan zien we wel wat de avond brengt!
Raar maar waar: Duitsland is echt zalig. Het weer is hier super, de omgeving blijft verbazen en het gezelschap is ook zeer aangenaam.
Veel heb ik hier eigenlijk nog niet gedaan: behalve dan lang slapen, eten en luieren in stadsparken en alle plaatsen waar weinig lawaai en weinig mensen zijn.
Vandaag ook een paar uur naar 'Deggendorf Beach' geweest. Ongelooflijk maar waar, er is hier iets dat op een strand lijkt. Met dit weer was het daar echt zalig. We hebben ook even in de Donau gezwommen. Het water was proper, maar wel koud.
Morgen gedaan met luieren, dan begint school. Vandaag al een beetje alle papieren zitten bij elkaar leggen, zodat we morgen toch een beetje voorbereid aan het nieuwe avontuur beginnen. Gelukkig beginnen we met een introductieweek om er wat in te komen. Het is van Juni geleden dat ik nog een schoolboek van dicht heb gezien, dat wordt dus wel even wennen.
Veel buitenlanders heb ik eigenlijk nog niet gezien. Belgen zijn hier ook niet dik gezaaid. Met Fanny heb ik mij wel al goe geamuseerd, zo'n zot geval! We hebben echt al veel plezier gehad, dat beloofd voor de volgende vijf maand! (alles waar ik we geschreven heb, heb ik samen met fanny gedaan, want luieren kan ze ook als de beste, ik heb het van haar geleerd ;) )
dat was het voor nu. We gaan nu iets eten en dan zien we wel wat de avond brengt!
donderdag 20 september 2007
arrival!
doordat enkele mensen gevraagd hadden om ze op de hoogte te houden van m'n avonturen hier in het verre Deggendorf ben ik maar aan deze blog begonnen. Ik zal m'n best doen om hem zo op to date mogelijk te houden. Dat hangt natuurlijk af van hoe groot de stapels boeken zullen zijn die ik hier te verwerken krijg. Ik verwacht geen al te grote werkdruk, maar je weet maar nooit.
Nu duidelijk is waarom ik hier dit alles typ, zal ik maar vlug een verslagje neerpoten van hoe m'n eerste dag hier verlopen is.
Het eerste wat het vermelden waard is, is het vroeg vertrekuur. Tien na zeven vertrekken vanuit zaventem lijkt niet vroeg, maar als je weet dat je een uur vooraf al moet ingecheckt zijn en een uur en een kwartier moet rijden, weet je al hoe laat het is. Om 3u30 liep de wekker dus af.
Buiten het voor mij ongewone uur van opstaan (ik verkies om nog op café te zitten op dat uur van de dag), ging alles vlot, tot ik goed en wel op het vliegtuig zat. Door het slechte weer in Mücnchen (6 graden en mistig) vertrokken we met zo'n 40 minuten vertraging. Geen probleem, zolang ik mijn trein naar Deggendorf maar niet miste. Daar stond namelijk iemand te wachten van AKI, de internationale studentenclub hier. Mijn aansluiting lukte, en ook de Duitse dame stond mij op te wachten in het station. Nu ja, mij vinden was nu ook niet zo moeilijk op een perron waar de gemiddelde leeftijd van de mensen die uitstapte rond de 60 jaar lag. Op de trein moest ik trouwens voordurend denken aan Basil Fawlty. Het zinnetje 'Don't mention the war' en de volledige scènes van de gelijknamige reeks flitsen door m'n hoofd. Laat ons hopen dat ik mijn manieren kan houden en geef al te schuine grappen maak over het Duitse oorlogsverleden.
Nadat ik van dezelfde jongedame als een alinea geleden (een meer dan degelijk gezette Duitse jonkheid) de sleutels van m'n kamer had gekregen en daar meteen m'n gerief gedumpt had, ging ik op bezoek bij Fanny. één van de 4 andere Belgen waarmee ik samen dit avontuur zal beleven. Haar ouders waren hier nog en hadden nog wat pizza over. Lang geleden dat ik zo content was met een stuk pizza van de aldi. Toegeveven het smaaktte echt (die Aldi's in Duitsland zijn stukken groter en beter heb ik zo de indruk)! Na deze onverwachte maaltijd ben ik dan maar een wandelingetje gaan maken in de stad. Even op verkenning in de stad die voor de volgenden 5 maanden m'n thuis zal zijn. Ik moet zeggen: het kon slechter! Een mooi pittoresk stadscentrum met heel wat mooie gebouwen. En dit met op een achtergrond de top van de Kühberg. Toegegeven: het is de mont blanc niet, maar die zou in deze omgeving ook helemaal niet passen! Ik kan niet wachten om die koeberg eens op te fietsen.
Na m'n terugkeer nog een korte rondleiding gehad door het gebouw waar m'n kamer is, zodat ik weet waar te wassen en te strijken, m'n gasten binnen te laten en even te ontspannen. En daarna ben ik hier beginnen typen met het bovenstaande als resultaat. Ik heb geen zin meer om het nog na te lezen, dus ja: ik ben verantwoordelijk voor bovenstaande typ- en of dt-fouten!!
Ik doe m'n best om bij dit verslag wat foto's te posten, maar ik weet niet of het zal lukken. Later in de week waarschijnlijk meer nieuws. We zien wel waar dit ons brengt.
Nu duidelijk is waarom ik hier dit alles typ, zal ik maar vlug een verslagje neerpoten van hoe m'n eerste dag hier verlopen is.
Het eerste wat het vermelden waard is, is het vroeg vertrekuur. Tien na zeven vertrekken vanuit zaventem lijkt niet vroeg, maar als je weet dat je een uur vooraf al moet ingecheckt zijn en een uur en een kwartier moet rijden, weet je al hoe laat het is. Om 3u30 liep de wekker dus af.
Buiten het voor mij ongewone uur van opstaan (ik verkies om nog op café te zitten op dat uur van de dag), ging alles vlot, tot ik goed en wel op het vliegtuig zat. Door het slechte weer in Mücnchen (6 graden en mistig) vertrokken we met zo'n 40 minuten vertraging. Geen probleem, zolang ik mijn trein naar Deggendorf maar niet miste. Daar stond namelijk iemand te wachten van AKI, de internationale studentenclub hier. Mijn aansluiting lukte, en ook de Duitse dame stond mij op te wachten in het station. Nu ja, mij vinden was nu ook niet zo moeilijk op een perron waar de gemiddelde leeftijd van de mensen die uitstapte rond de 60 jaar lag. Op de trein moest ik trouwens voordurend denken aan Basil Fawlty. Het zinnetje 'Don't mention the war' en de volledige scènes van de gelijknamige reeks flitsen door m'n hoofd. Laat ons hopen dat ik mijn manieren kan houden en geef al te schuine grappen maak over het Duitse oorlogsverleden.
Nadat ik van dezelfde jongedame als een alinea geleden (een meer dan degelijk gezette Duitse jonkheid) de sleutels van m'n kamer had gekregen en daar meteen m'n gerief gedumpt had, ging ik op bezoek bij Fanny. één van de 4 andere Belgen waarmee ik samen dit avontuur zal beleven. Haar ouders waren hier nog en hadden nog wat pizza over. Lang geleden dat ik zo content was met een stuk pizza van de aldi. Toegeveven het smaaktte echt (die Aldi's in Duitsland zijn stukken groter en beter heb ik zo de indruk)! Na deze onverwachte maaltijd ben ik dan maar een wandelingetje gaan maken in de stad. Even op verkenning in de stad die voor de volgenden 5 maanden m'n thuis zal zijn. Ik moet zeggen: het kon slechter! Een mooi pittoresk stadscentrum met heel wat mooie gebouwen. En dit met op een achtergrond de top van de Kühberg. Toegegeven: het is de mont blanc niet, maar die zou in deze omgeving ook helemaal niet passen! Ik kan niet wachten om die koeberg eens op te fietsen.
Na m'n terugkeer nog een korte rondleiding gehad door het gebouw waar m'n kamer is, zodat ik weet waar te wassen en te strijken, m'n gasten binnen te laten en even te ontspannen. En daarna ben ik hier beginnen typen met het bovenstaande als resultaat. Ik heb geen zin meer om het nog na te lezen, dus ja: ik ben verantwoordelijk voor bovenstaande typ- en of dt-fouten!!
Ik doe m'n best om bij dit verslag wat foto's te posten, maar ik weet niet of het zal lukken. Later in de week waarschijnlijk meer nieuws. We zien wel waar dit ons brengt.
Abonneren op:
Posts (Atom)