dinsdag 27 november 2007

Leterme

170 dagen heeft onze goede vriend uit Ieper nu al nodig om met zijn collega's van eigen en andere partijen een akkoord te maken. Ondertussen wordt het land bestuurd door een regering die een bepaalde macht heeft, maar niemand weet precies wat deze regering wel en niet mag beslissen.

Wel, meneer Leterme: ik ben het beu!

Ik ben het vooral beu om uit te leggen aan onze goede Nederlandse vrienden hier, dat Vlaanderen zeker niet bij hun land zal aansluiten (dat hopen ze al een tijdje!)
Ik ben het ook beu om aan diezelfde Hollanders uit te leggen hoe de situatie in ons land nu eigenlijk in elkaar zit met die Vlamingen, Walen en Brusselaars. Niemand hier die weet hoe het in mekaar zit en waarover politici nu al sinds Juni aan het onderhandelen zijn. Om eerlijk te zijn, ik weet het eigenlijk ook niet meer, het is gewoon surrealistisch.
Ten laatste ben ik het ook beu om zelfs in klas te moeten uitleggen hoe het allemaal in elkaar zit. Probeer maar eens aan een Duitser uit te leggen wat faciliteitengemeenten zijn en waarom wij een taalgrens hebben. Of waarom we in België drie verschillende normen voor lawaai bij nachtvluchten hebben in een straal van 15 kilometer.
Als jij dat kan, meneer Leterme, dan ben je van harte uitgenodigd hier in Deggendorf.

Eerlijk gezegd ben ik er van overtuigd dat je het zelf niet allemaal kan uitleggen, dus maak er eindelijk een einde aan! Vorm een regering en laat mij hier terug rustig studeren, zonder dat ik al die "onzin" telkens weer moet uitleggen.


(heel binnenkort meer ;) )

dinsdag 20 november 2007

deluxe for benelux

FEESTJE!

Er werd ons door de plaatselijke studentenclub gevraagd om een feestje te organiseren samen met de Nederlanders en Luxemburgers. Bij gebrek aan deze laatste soort werd het dus alleen met onze Noorderburen.

Wij aan de slag dus. De goesting was niet al te groot om dingen te organiseren, maar we deden ons best. We gingen voor een veel te vroeg Sinterklaasfeestjes. Om iedereen in de sfeer te brengen hadden de ouders van Martijn (1 van de Nederlanders) ons zes flessen jenever bezorgd. En niet van die goedkoop en zoete jenever, maar het echte spul met 40% alcohol er in. Die duitsers wisten niet wat hen te wachten stond.
Op 14 november was het dan zo ver. Wij om 19u al naar de discotheek waar ons feestje plaats zou vinden. Nog rap de rollen verdeeld, zodat niet altijd dezelfde alles zouden moeten doen. En dan: Feesten maar!!

Tegen 21u begonnen de eersten al naar binnen te komen. Das hier nogal de slechte gewoonte om heel vroeg uit te gaan. Ik moest de eerste 2 uur postvatten aan de ingang en shotjes met jenever uitdelen. Aangezien veel mensen het spul niet vertrouwden dronk ik al eens eentje mee ;)

Tegen 24u was de tent helemaal gevuld! Ik had de inkom ondertussen geruild voor de dansvloer (dat is echt iets bijzonder, want normaal raak ik niet verder dan de toog). Voor mij het feestje echt beginnen.
Verder moet ik over feestjes niet veel vertellen, de meesten weten hoe dat allemaal in elkaar zit...

Om 5u30 hebben we het boeltje gesloten en ben ik samen met 6 (ja, met ZES) anderen in een taxi naar huis gegaan. Gelukkig was de enige les die ik had op donderdag verzet naar ergens laat in de namiddag! Ik ben er naar toe geweest, maar veel nuttigs heb ik daar in anderhalf uur niet uitgericht!
Later meer!

zaterdag 10 november 2007

Jan de Wilde

De week is alweer afgelopen, het weekend is volop bezig. De tijd vliegt hier in Deggendorf. Het is hier echt altijd boeiend, altijd wel iets te doen. Ondanks het feit dat het stadje waar nu al bijna 2 maand woon klein is, leeft alles hier wel. Misschien net door het feit dat Deggendorf zo klein is en een echt landelijk karakter heeft, voel ik me hier echt thuis. De Duitse mentaliteit, de manier van leven... het bevalt me wel!

Veel dingen zijn hier gewoon hetzelfde als thuis, veel dingen zijn ook anders. Een voorbeeldje van wat hier anders is, maar ook weer niet is het weer. Wat hetzelfde is als in België is dat het hier wel eens heel hard durft te regenen. De laatste week was het bijna iedere dag van dat. Wat dan weer anders is als in België is dat door de lage temperaturen regen al snel sneeuw wordt. Het is hier dan ook sinds vanmorgen onophoudenlijk aan het sneeuwen. Vanmorgen bleef de sneeuw nog niet liggen, maar ondertussen is de temperatuur nog wat verder gedaald en ligt er overal een sneeuwtapijtje. De voorspellingen blijven er heel wit uitzien, voor zondag en maandag voorspellen ze telken zo'n 15cm sneeuw. Zoiets hebben we in jaren niet gezien in België, hier is het allemaal heel normaal. Ik geniet er van, want sneeuw heeft toch altijd iets bezonders.

Toen ik vanmorgen door de sneeuw naar school fietste, moest ik ook denk aan het liedje van Jan de Wilde, "de eerste sneeuw". Daarin omschrijft hij hoe gelukkig hij zich voelt in de eerste sneeuw. Dat gevoel had ik vanmorgen dus ook, tot ik een beetje onderkoeld en behoorlijk nat aankwam op school. In het vervolg ga ik te voet denk ik ;)


Dat was het al weer, tot later

(foto genomen vanuit m'n kamer)

maandag 5 november 2007

bezoek

Na het bezoek van Ma en Pa helemaal heb ik voor de tweede maal bezoek uit België. Inge, die ik deze zomer toevallig had leren kennen op een barbeque bij een andere vriendin, had wel zin in een reisje. Zij was ook op Erasmus geweest en wist maar al te goed hoe leuk het was om eens iemand van thuis over de vloer te krijgen. De eerste keer dat ik haar gezien heb, had ze al gezegd dat ze een bezoekje wel zag zitten. Ik dacht dat zoiets nooit zou lukken, en dat zo'n beloftes snel gemaakt zijn. Niet dus! Op mijn afscheidsfeestje beloofde ze het nog een keer en als ik een maand of zo geleden liet weten wanneer ze kon komen (niet dat het hier zo druk is) was haar vlucht snel geboekt.



Vrijdagmorgen had ze haar vlucht, en tegen de middag zou ze dan hier zijn. Dat was al het eerste klein probleempje, want ik heb tot 11u15 les op vrijdag. 'Gelukkig' had ze wat vertraging, dus kon ik haar ophalen aan het station. Na een klein beetje rust (reizen is toch lastiger dan je denkt) zijn we dan de stad ingetrokken om iets kleins te eten. Deggendorf is nu ook niet echt een grote stad, dus een namiddag wandelen naar de mooiste plaatsjes is al lang voldoende om een goede indruk van de stad te hebben.


's avonds hebben we dan samen gekookt. Tijdens de week kook ik hier altijd samen met een groepje om zo de kosten wat te drukken en gewoon samen wat plezier te hebben. We hebben maar de taak op ons genomen om die avond te koken. Na de afwas (gelukkig alleen moeten toekijken) hebben we dan een filmpje bekeken en zijn we gaan slapen. De dag was lang geweest voor Inge en ik voelde me nu ook niet echt super.



Op zaterdag zijn we dan een dagje naar Passau geweest. Passau is een stadje op zo'n 50 km van Deggendorf vol cultuur en water. De stad wordt ook 'driestromenstad' genoemd omdat de Inn, de Izl en de Donau er samenvloeien.


We hebben die dag de echte toerist gespeeld. Overal foto's van genomen, lekker gegeten, nog wat taart...



's avonds zijn we dan weer in Deggendorf komen eten en daarna zijn we met z'n allen uitgeweest. Echt een leuke dag, maar ook een leuke nacht.


Na uitgaan volgt meestal lang uitslapen. Dat hebben we dan ook gedaan.



Kort na de Middag is Inge dan weer vertrokken. Ze wou graag nog eens München verkennen. Je kan haar geen ongelijk geven, daar is 10 keer meer te beleven dan in Passau en Deggendorf samen. Op maandag vertrek ze dan weer richting thuis. Ik hoop voor haar dat het hier plezant was, voor mij was dat zeker zo.



Dat was het al weer. Volgend verslagje komt later wel eens!